و صفات بر يكديگر برترى مىجستند . چون نيكخويى و خردمندى فراوان و توانايى در كارهاى بزرگ و رفتارهاى پسنديده . شما نيز اگر تعصب مىورزيد ، بايد كه در خصال پسنديده بود ، چون پناه دادن كسانى كه به شما پناه مىآورند و وفاى به عهد و پيمان و اطاعت از نيكان و نافرمانى در برابر متكبران و انتخاب فضايل و دورى از ستم و رذايل و پرهيز از قتل و عدالت با مردم و فرو خوردن خشم و اجتناب از فساد كردن در زمين . و بترسيد از عذابهايى كه در اثر رفتارهاى ناپسند و كردارهاى نكوهيده بر امتهاى پيش از شما رسيده است . پس به ياد آريد ، احوال نيك و بد آنان را و حذر كنيد از اين كه همانند آنان باشيد . چون در تفاوت حالاتشان انديشيديد ، روشى را برگزينيد كه به سبب آن مقامشان ارجمندى يافت و دشمنانشان از سرشان رانده شد و عافيت بر سرشان سايه گسترد و نعمت مطيع و منقادشان شد . و به بركت آن كرامت ، رشتهء اتحاد در ميانشان استوار گرديد و از تفرقه اجتناب كردند و الفت و مهربانى را شعار خود ساختند و يكديگر را بر آن تحريض نمودند و سفارش كردند ، و از هر كارى كه پشتشان را مىشكست و بنيان قدرتشان را سست مىنمود ، چون رخنه كردن كينه‌ها در دلها و افروخته شدن آتش عداوتها در سينه‌ها و از يكديگر روى گردانيدن و از يارى هم دست كشيدن ، دورى نمودند . پس در احوال مؤمنانى كه پيش از شما مىزيستند ، تأمّل كنيد . كه در هنگام آزمون و رنج چگونه بودند . آيا از همه آفريدگان بارشان سنگينتر و از همهء بندگان خدا به هنگام آزمايش كوشنده تر نبودند و زندگيشان از همهء مردم جهان تنگتر نبود فرعونان آنان را بردهء خود مىساختند و سخت شكنجه شان مىنمودند و شرنگ جانگزا ، جرعه جرعه ، به كامشان مىريختند و همواره با خوارى و هلاكت دست به گريبان بودند . و مقهور قهر و غلبهء آنان . براى سر بر تافتن از ستم چاره اى نمىدانستند و دفاع از خود را راهى نمىشناختند . تا آن گاه كه خداى سبحان ديد كه چگونه در راه محبت او ، بر آن همه آزار ، شكيبايى مىورزند و چسان از خوف او هر ناگوارى را تحمل مىكنند . پس از آن تنگناهاى بلا ، راهشان را بگشود و خواريشان را به عزّت